vrijdag 22 september 2017

Politiek voor bij de koffie

Dit is hoe Trump en Clinton president willen worden

De weg naar (1)De presidentsverkiezingen in Amerika hebben meer weg van een tactisch spel dan van een verkiezing. Door het districtenstelsel gaat het niet om hoeveel stemmen je haalt, maar welke staten je wint. Zo behaalde Al Gore in 2000 de meeste stemmen, maar was het George Bush die het Witte Huis betrad. In theorie kan je met slechts 22% van de stemmen president van de VS worden, zoals CGP Grey in een video aantoont. De presidentskandidaten stoppen hun energie en (financiële) middelen in staten die betwist zijn. De overige staten staan eigenlijk buitenspel. Om president moet je een ‘route’ uit kiezen die je genoeg kiesmannen oplevert. De eerste met meer dan 270 kiesmannen is president, niet degene met de meeste stemmen. Focussen op de juiste staten is hierbij erg belangrijk.

Uitgangspunt

Elke verkiezingen beginnen met een politiek landschap dat al redelijk gekleurd is. Van veel staten is al duidelijk hoe zij zullen gaan stemmen, waarmee de kiesmannen eigenlijk al vergeven zijn. Belangrijkste staten hierbij zij het democratische Calfiornië (55 kiesmannen) en het republikeinse Texas (38 kiesmannen). De democraten zijn daarbij vooral in het noordoosten sterk vertegenwoordigd, terwijl de republikeinen traditioneel sterk zijn in het centrum. Al deze staten leveren een ‘beginstand’ op van 201 voor de democraten en 158 voor de republikeinen. Om de overige 179 kiesmannen draait het deze verkiezingen. De grote vraag is of dit rode staten (republikeinen) of blauwe staten (democraten) zullen worden.

Strategie

In de strategie van de presidentskandidaten zitten 3 type staten. Allereerst zijn er de staten die ‘leanen’ richting jouw kamp. Je hebt hier een duidelijke voorsprong in de peilingen, maar helemaal zeker is de winst nog niet. Natuurlijk is het zaak om deze staten binnen te halen. Voor de democraten gaat het om Colorado (9 kiesmannen), Michigan (16) en Wisconsin (1o). De republikeinen kijken op deze manier naar Arizona (11), Georgia (16) en Utah (6). Als de partijen deze staten binnen halen staan de democraten op 236 en de republikeinen op 191 kiesmannen.

De overige 111 kiesmannen worden vergeven in de ‘battleground states’. Deze staten zullen veel aandacht krijgen in de verkiezingscampagnes. Veel van deze staten zijn de zogenoemde swingstates. Dit zijn staten die door de jaren heen regelmatig op andere partijen hebben gestemd en elke verkiezingen opnieuw een centrale rol innemen.

Indien een presidentskandidaat in battleground states dreigt te verliezen (of als backup) kan nog worden geprobeerd één van de andere staten te ‘flippen’. Probleem hierbij is dat de partij vaak geen sterke organisatie heeft in deze staten. Hierdoor is er een gebrek aan vrijwilligers en campagnemedewerkers die de bevolking moeten overtuigen. Het flippen van staten kost daarom veel energie en geld, terwijl het geen gegarandeerd resultaat oplevert. Je speelt dan echt een uitwedstrijd.

Als je niet te diep in de verkiezingen wil duiken hoef je alleen naar de staat Ohio te kijken. Sinds 1964 wint de uiteindelijke presidentskandidaat deze staat. De afgelopen twee verkiezingen kleurde de staat dus blauw in de verkiezingen, de kleur van de democraten. Voor als je toch wat meer wil weten volgen nu de wegen naar het Witte Huis voor beide presidentskandidaten.

Trump als president

Als presidentskandidaat kijk je altijd naar je voorganger. Zeker als deze verloren heeft. John McCain verloor de presidentsverkiezingen vier jaar geleden van Barack Obama, maar hij won wel North Carolina (15 kiesmannen), dit jaar wederom een battleground state. Trump zal deze opnieuw moeten winnen.

Één van de routes die Trump openlijk heeft besproken is om Clinton in het traditioneel democratische noorden aan te vallen. Hoewel democraten hier traditioneel sterk zijn, is er ook een grote aanhang voor Bernie Sanders. Trump hoopt in te spelen op hun afkeer tegen Clinton, waardoor ze thuis blijven of zelfs voor Trump stemmen. Belangrijke swingstates als Ohio (18) en Pennsylvania (20) zouden als dit lukt voor het eerst in tijden weer naar de republikeinen gaan. Trump komt hiermee op 244.

Het traditioneel zwaarbevochten Florida (29) zou Trump vervolgens over de 270 heen tillen. Gezien de groeiende niet blanke bevolking in Florida zal het echter moeilijk voor de republikeinen worden om Florida binnen te halen. Zonder Florida wordt het echter moeilijk voor Trump. Als Clinton Flordia wint moet Trump alle resterende battlegroundstates winnen, waardoor hij nipt president zou worden.


Aangezien Trump ongetwijfeld rekening houdt met een nederlaag in Florida moet hij dus ook kijken naar het ‘flippen’ van staten. Hiervoor zal hij wederom naar het noorden kijken waarbij het winnen van Michigan (16) en/of Wisconsin (10) de race zou kunnen openbreken. Beide staten kozen in de voorverkiezingen voor Sanders, terwijl Trump Michigan bij de republikeinen won.

Clinton als president

Voor Clinton lijkt de route een stuk eenvoudiger. Als Clinton Pennsylvania (20), dat al sinds 1992 voor de democraten stemt, binnen boord houdt is ze al een heel eind op weg. Voeg hier Florida (29) of Ohio (18) aan toe en ze is president. Mochten zowel Florida als Ohio verloren gaan dan is er nog geen man over boord. Iowa (6) stemde in de afgelopen zeven verkiezingen slechts één keer republikeins, terwijl New Hampshire (4) dat in dezelfde periode slechts twee keer deed. Met deze staten erbij heeft Clinton genoeg aan één van de drie resterende battleground states (Nevada, North Carolina of Virginia) om het Witte Huis te betreden.

Clinten komt echter in grote problemen als ze Pennsylvenia verliest. Dan zijn nederlagen in Florida en Ohio niet langer acceptabel. Hetzelfde geldt voor nederlagen in staten die nu nog ‘leanen’ naar de democraten. Als Trump, zoals in zijn tactiek beschreven, naast Pennsylvenia ook Michigan of Wisconsin binnenhaald lijkt Clinton zich op te kunnen maken voor een

Landslides

Met nog tal van toespraken, debatten en schandalen voor de boeg is natuurlijk nog alles mogelijk. Zolang de kandidaten elkaar enigszins in evenwicht houden spelen bovenstaande tactieken een rol. Dit wordt echter anders als één kandidaat de verkiezingen gaat domineren. Als Trump Texas verliest, of Clinton Californië dan is de kans groot dat er sprake is van een ‘landslide’. Hierbij zullen vrijwel alle staten op dezelfde kandidaat stemmen. Voor het laatst gebeurde dat toen Ronald Reagan in 1984 president werd. Zijn tegenstander Walter Mondale werd weggevaagd en wist alleen zijn thuisstaat Minnesota en Washington D.C. te winnen. Andere landslides vonden plaats in 1972 toen de republikein Richard Nixon won een in 1936 toen de democraat Franklin D. Roosevelt de kaart blauw deed kleuren.

Wat er ook gebeurd het wordt weer een zeer gebalanceerde campagne. Een paar staten zullen alle aandacht krijgen terwijl de Amerikanen in het grootste deel van de vorm zullen gaan stemmen.

 

 

Geef een reactie

Your email address will not be published.

*

Nieuwste van Potus2016

Ga naar boven
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Vul je email in en druk op inschrijven: